Bruno Verbergt

Bruno Verbergt

Bruno Verbergt

Wie bent u?  

“Ik ben Bruno Verbergt, momenteel directeur ad-interim in het Museum Kunst en Geschiedenis in Brussel, ook wel gekend als het Jubelparkmuseum.” 

Hoe was u betrokken bij de start van Erfgoeddag in 2001?  

“Wanneer de eerste keer de Erfgoeddag ter sprake kwam, herinner ik me niet meer. Ik denk dat erover gepraat werd op de Koning Boudewijnstichting misschien, die toen al jaren de Open Monumentendag organiseerde. Maar een beetje later, op 22 november 2001 was ik, op vraag van toenmalig minister van Cultuur Bert Anciaux, medeoprichter van de vzw Culturele Biografie Vlaanderen; ik was er eerst penningmeester en van december 2003 tot maart 2005 ook voorzitter. Uit de fusie van Culturele Biografie Vlaanderen en het Vlaams Centrum voor Volkscultuur is overigens FARO ontstaan, in 2008. Een van de activeiten die toen door de nieuwe vzw werd overgenomen, was de organisatie van de Erfgoeddag. Twee museumconsulenten die voor de Vlaamse overheid werkten werden naar de vzw gedetacheerd, als ik het me goed herinner.” 

Waarom vond u het belangrijk om een dergelijk initiatief in het leven te roepen? 

“We waren in die tijd in Antwerpen, Gent en Brugge met een aantal (ook jonge) mensen die met erfgoed en musea begaan waren in intens overleg met de Vlaamse overheid. Die wilden we overtuigen om meer middelen voor musea en erfgoed te vrijwaren. Het gevoel leefde dat na de hausse in de socioculturele sector (jaren 1960-70-80) en vooral in de kunstensector (eind jaren 1980-90) ook erfgoed aan bod moest komen. Uit die brede steun is het eerste Erfgoeddecreet ontstaan. Ook de VVSG heeft daar een belangrijke rol in gespeeld. Hilde Plas van VVSG was overigens ook een van de oprichters van Culturele Biografie Vlaanderen.” 

Waarom vond u het belangrijk om van bij het prille begin te participeren?  

“De musea hadden zonder een Vlaams erfgoeddecreet met extra middelen maar weinig groeiperspectief, terwijl er een nieuwe generatie klaarstond om die musea te leiden. Daarnaast bewoog er ook veel: in 1999 was er in aanloop naar het Van Dyckjaar in Antwerpen, waarover ik de leiding had, fel geïnvesteerd in de ‘restyling’ van de Antwerpse musea. Het KMSKA kreeg voor de laatste echt grote blockbuster die er heeft plaatsgevonden een serieuze opknapbeurt, net als het plein ervoor. In 2000 vond de architectuurwedstrijd voor het MAS plaats. Bovendien had de stad Antwerpen al tevoren beslist om de collecties van het Vleeshuis, het Volkskundemuseum en het Maritiem Museum in het Steen samen te voegen tot één collectie Museum aan de Stroom, het MAS dus. Langzaamaan kwam er ook aandacht voor immaterieel cultureel erfgoed. In Brugge werden de stedelijke musea naar aanloop van Brugge Culturele Hoofdstad 2002 onder handen genomen. Gent had plannen voor een nieuw stadsmuseum, wat het STAM is geworden. De Erfgoeddag paste in dat plaatje: draagvlak vergroten, de vernieuwing die er op meerdere plekken in de erfgoedwereld voelbaar was, zichtbaar maken. Overigens was er niet enkel de Erfgoeddag. Vanaf ‘Van Dyck1999’ hadden we ook Museumnachten georganiseerd: dansen in de atoomkelder van het KMSKA, dat soort coole dingen waarmee we plots veel meer jongeren aantrokken dan ooit tevoren voor erfgoed.” 

Hoe zag u het initiatief evolueren?   

“Ik ben na vier jaar uit Culturele Biografie Vlaanderen gestapt; de pioniersjaren waren voorbij, en voormalig minister van Cultuur Paul Van Grembergen werd toen voorzitter. In mijn toenmalige nieuwe job van bedrijfsdirecteur cultuur en sport van de stad Antwerpen heb ik mijn focus verlegd. Al werd ik vanaf dan ook wel de administratief eindverantwoordelijke van de Antwerpse stedelijke musea en van de bouw en opstart van het MAS, en later ook van het Red Star Line Museum.” 

Wat is uw favoriete herinnering aan  Erfgoeddag?  

“Moeilijk om er één uit te halen. Ik heb een sterke herinnering aan een gemiste kans: in 2013 werd ik gevraagd om in het district Ekeren te komen vertellen over hoe ik als tiener de aanhechting van het Ekerse gehucht Hoogboom aan Kapellen heb ervaren, terwijl de rest van de gemeente Ekeren in 1982 fuseerde met Antwerpen. Ik had er veel werk in gestoken, maar de opkomst was beperkt. Marc Goossens van het Cultuurcentrum Ekeren stelde me voor om er een jaar later iets mee te doen voor de Erfgoeddag 2014, met als thema Grenzeloos. Een publicatie misschien. De publicatie is er nooit gekomen – alhoewel, de tekst is nog steeds te vinden op de erfgoedwebsite Schatten van Ekeren.” 

Erfgoeddag bestaat 20 jaar.  Wat  is volgens u de impact van het initiatief op het cultureel-erfgoedveld? 

“Sorry voor het stadhuiswoord: draagvlak, en dat bij bredere lagen van de bevolking, voor erfgoed in al zijn aspecten.”