Sylvie Dhaene

Sylvie Dhaene  (c) Michiel Devijver

Sylvie Dhaene

Wie bent u?   

“Sylvie Dhaene, directeur Iedereen Leest.”  

Hoe was u betrokken bij de start van Erfgoeddag in 2001?   

“Het eerste Erfgoedweekend, in 2001, was voor mij persoonlijk zeer memorabel. Ik was toen directeur van het Huis van Alijn. In de nacht van 19 op 20 mei gingen we met het Alijn-team en de Alijn-vrijwilligers een hele nacht op stap. Het was de eerste van drie nachtelijke kabouterinvasies, in aanloop naar de zomerexpo ‘Mannen met Baarden. Over kabouters in de volkscultuur’. We plaatsten die nacht duizenden kabouters, onder meer op de trappen van het MSK, het S.M.A.K. en de Bijlokesite. Het was een soort van guerrilla-actie en onze boodschap schreven we neer in een manifest: ‘Ook volkscultuur is cultureel erfgoed’.”   

Waarom vond u het belangrijk om van bij het prille begin te participeren?   

“Aan die beginjaren kleeft het gevoel van de pionierstijd. Alles lag open, er kwam een enorme energie vrij. De idee van verandering leefde toen sterk. Er lag zoveel onontgonnen potentieel onder de vlag van ‘cultureel erfgoed’. Uiteraard waren er ook fricties over terminologie en inhouden, traditie en vernieuwing, maar dat zette wel een dynamiek in gang. Niet iedereen was gewonnen voor de idee van ‘een cultuur van het dagelijks leven’ als een evenwaardige pijler naast kunst en (hoge) cultuur.”    

Hoe zag u het initiatief evolueren?   

“Als organisator (Huis van Alijn) was ik betrokken bij veertien edities en beleefde ik Erfgoeddag jarenlang aan die kant. Vanaf 2015 geniet ik als bezoeker en kan ik dus ook echt op stap en ontdekkingen doen. Door de jaren heen is het aanbod erg groot geworden en is er meer stroomlijning. De thema’s laten toe dat Erfgoeddag telkens een ander venster opentrekt. Het kan zo de enorme rijkdom en verscheidenheid van cultureel erfgoed aan het brede publiek blijven tonen en de interesse van beleidsmakers en media blijven triggeren. Zelf vind ik het een meerwaarde dat Erfgoeddag een erkenning is voor iedereen die zich als liefhebber inzet in een lokale erfgoedvereniging. Initiatieven zoals Erfgoeddag maken het mogelijk om de vaak jarenlange onzichtbare en onverdroten inzet van zoveel mensen zichtbaar te maken. Het evenwicht bewaren tussen de deelname van professioneel gerunde instellingen en kleinere lokale vrijwilligersverenigingen vind ik een sterkte van Erfgoeddag.”   

Wat is uw favoriete herinnering aan Erfgoeddag?   

“De eerste editie blijft een unieke herinnering. Maar ook latere edities leverden gekoesterde herinneringen op, teveel om op te noemen. Zo’n dag bracht altijd veel leven in huis; zoals ook een museumnacht doet. Ik herinner me dus vooral de sfeer van die dagen. Bij mooi weer was/is de binnentuin van het Huis van Alijn een plek van ontmoeting en fijne gezinsactiviteiten. Op Erfgoeddag was er meer tijd voor babbels met het publiek, en was er een gezellige bedrijvigheid bij het museumteam en de vrijwilligers die op die dag de gelederen komen versterken. Ik durf al te denken dat de feesteditie, met mijn favoriete thema ‘De Nacht’, ook een nieuwe herinnering zal toevoegen. We laten de pret niet bederven door de huidige beperkingen als gevolg van de pandemie.”   

Foto: Sylvie Dhaene (c) Michiel Devijver